konsult-med

enzymów antyoksydacyjnych w sadzonkach bawełny (Gossypiumhirsutum L.) poddanych stresowi NaCl na egzogenną betainę glicyny i kwas salicylowy

 

Wstęp: Użyteczność egzogennej betainy glicyny (GB) i egzogennego kwasu salicylowego (SA) łagodzi wrogie skutki zasolenia. Opryskiwanie dolistne egzogennym GB lub SA łagodzi stres solny w roślinności poprzez podnoszenie naprzemiennego paliwa z liści i stymulację aktywności enzymów antyoksydacyjnych. Konsekwencje dolistnej użyteczności egzogennych GB i SA na fizjologię i biochemię siewek bawełny poddanych stresowi solnemu pozostają niejasne.

 

Wyniki: Wyniki potwierdziły, że stres solny 150 mMNaCl znacznie zmniejszył naprzemienną przemianę paliwa liściowego i fluorescencję chlorofilu oraz zmniejszył udziały pigmentu fotosyntetycznego i zawartość wody w liściach.

 

Stężenia sprayu dolistnego wynoszące 5,zero mM egzogennego GB i 1,zero mM egzogennego SA sprzyjały przemianie paliwa i fluorescencji w sadzonkach bawełny, zwiększeniu ilości pigmentów chlorofilowych i stymulowaniu aktywności enzymów antyoksydacyjnych. Opryskiwanie dolistne dodatkowo podwyższało zawartość wody w liściach i zawartość endogennego materiału GB i SA w porównaniu z zarządzaniem wyłącznie pod wpływem soli.

Niezależnie od wywołanego solą zwiększenia zawartości enzymu antyoksydacyjnego, egzogenne GB i SA w stężeniach eksperymentalnych znacznie zwiększyły aktywność reduktazy glutationowej, peroksydazy askorbinianowej, dysmutazy ponadtlenkowej, katalazy i peroksydazy oraz zmniejszyły zawartość dialdehydu malonowego pod wpływem stresu solnego.

Przez cały listowie doświadczalnej rozpylania stężenie gB i SA, fotochemicznego efektywność fotosystemu II (F V / F M ) osiągnęła szczyt w ognisku 5.Zero mM GB. Cena fotosyntezy sieci (P n ) i F V / F M były dodatnio skorelowane z materiałem o zawartości chlorofilu a i chlorofilu b w odpowiedzi na dolistne opryski egzogennym GB i SA pod wpływem stresu solnego.

Wnioski: Na podstawie naszych wyników doszliśmy do wniosku, że stężenia 5.Zero mM GB lub 1.Zero mM SA są optymalnymi decyzjami łagodzącymi szkody wywoływane przez NaCl w sadzonkach bawełny, ponieważ promują fotosyntezę liści, wzmacniają porcje pigmentów fotosyntetycznych , i stymulować ćwiczenia enzymów antyoksydacyjnych. Spośród 5.Zero mM GB i 1.Zero mM SA najlepszą skuteczność w zwiększaniu endogennych stężeń GB i SA uzyskano przy zastosowaniu dolistnym 1.Zero mM SA w warunkach stresu solnego.

Badania nad inhibicją przeciwcukrzycową i in vitro nad ekstraktem metanolowym z liści Ocimumtenuiflorum Linn i jego frakcjami

Obecne badania miały na celu ustalenie najlepszej dawki metanolowego ekstraktu z liści Ocimumtenuiflorum L., który jest frakcją obniżającą stężenie glukozy we krwi u szczurów z cukrzycą, oraz oceniono α-amylazę, α-inhibitory α-glukozydazy i poziom insuliny szczury z cukrzycą wykorzystywane do lepszego zarządzania hiperglikemią.

Wyniki działania przeciwhiperglikemicznego polegającego na doustnym podaniu specjalnej dawki ekstraktu metanolowego szczurom indukowanym streptozotocyną potwierdziły, że najlepsza dawka ekstraktu metanolowego istotnie obniżyła poziom glukozy we krwi w porównaniu z jedną inną dawką.

 

Dodatkowo wyniki wielokrotnego podawania frakcji metanolowej wskazują, że frakcja octan etylu-butanol wykazywała silniejsze działanie przeciwhiperglikemiczne niż frakcje chloroformowe i etanolowo-wodne. Ponadto wyniki potwierdziły, że wpływ ekstraktu metanolowego i jego frakcji na działanie enzymów α-glukozydazy i α-amylazy oraz stopień jej insuliny w badaniach in vitro, frakcja octan etylu-butanol może być zarządzana z niewielkim skupieniem w porównaniu z innymi frakcjami i akarbozą, które wykorzystywane jako konstruktywne zarządzanie.

 

Z wyników stopnia insuliny ekstrakt i frakcja metanolu nie wykazywały żadnego istotnego znaczenia. Wyniki te wskazują, że surowy ekstrakt energetyczny (metanol) i jego frakcje energetyczne (octan etylu/butanol) mogą wywierać istotny wpływ na obniżenie poziomu glukozy ze względu na obecność energetycznych składników polifenolowych. Podsumowując, wyizolowanie elementów energetycznych Ocimumtenuiflorum L. może utorować drogę do wydarzenia najnowszych brokerów terapii cukrzycy i jej problemów.

Warto zauważyć, że lek przeciwzapalny diklofenak silnie hamował ten enzym podobny do lucyferazy (IC 50 ~ 20 μM), w porównaniu z różnymi lucyferazami z chrząszczy. Podobne wyniki uzyskano z jego jaśniejszym mutantem I327S. Ocena kinetyczna wpływu diklofenaku na ćwiczenia luminescencyjne wykazała hamowanie typu mieszanego dla każdego ATP i D-lucyferyny .

 

konsult-med
konsult-med

RUBISCO lizyny acetylacji dzieje się w bardzo niskiej stechiometrii w dojrzałych liści Arabidopsis: wpływ do regulacji enzym wykonać

Szereg badań dowiodło, że karboksylaza/oksygenaza rybulozo-1,5-bisfosforanu (EC 4.1.1.39; Rubisco) jest przedmiotem Lys-acetylacji na licznych pozostałościach; niemniej jednak istnieją przeciwstawne doświadczenia, jeśli chodzi o organiczne znaczenie tych potranslacyjnych modyfikacji . Jedną ze stron Lys-acetylacji, która nie była zwykle poruszana w roślinności, a zwłaszcza w przypadku Rubisco, jest stechiometria, przy której występują te przypadki Lys-acetylacji.

W celu ustalenia, które strony internetowe dotyczące Lys-acetylacji na Arabidopsis Rubisco mają prawdopodobnie znaczenie regulacyjne dla jego wydajności katalitycznej w cyklu Calvina-Bensona, oczyściliśmy Rubisco z liści w dzień i w nocy i przeprowadziliśmy przede wszystkim bezstronną spektrometrię mas. oparte na strategiach ustalania stechiometrii przypadków Lys-acetylacji Rubisco. Wyniki wskazują, że Rubisco jest acetylowany na większości reszt Lys, jednak każda okazja do acetylacji ma miejsce przy bardzo niskiej stechiometrii.

Co więcej, terapie in vitro, które podniosły stopień Lys-acetylacji w oczyszczonym Rubisco, nie miały wpływu na maksymalne ćwiczenia Rubisco. Z tego powodu nie jesteśmy w stanie udowodnić, że Lys-acetylacja przy niskich stechiometrii jest zwykle mechanizmem regulacyjnym kontrolującym maksymalne ćwiczenia Rubisco. Wyniki wskazują na konieczność dodatkowego wykorzystania pomiarów stechiometrycznych przy ustalaniu organicznego znaczenia odwracalnych PTM, takich jak acetylacja.

Selektywne hamowanie luminescencji enzymu Zophobasmorio podobnego do lucyferazy przez diklofenak i potencjalna przydatność do łagodnego bioczujnika

Nagromadzenie trujących związków karboksylowych może wywołać ekstremalne skutki w atmosferze i organizmach żyjących. Enzym podobny do lucyferazy, wcześniej sklonowany z kanalików Malpighian nieświecącego mącznika Zophobasmorio, wykazuje działanie tioestryfikacji z różnymi substratami karboksylowymi i wytwarza słabą fioletową luminescencję w obecności ATP i D-lucyferyny świetlika , ksenobiotyku do tego celu organizm.

Aby dokładniej zbadać działanie tego enzymu w karboksylowym oczyszczaniu ksenobiotyków, przeanalizowaliśmy hamujący wpływ różnych ksenobiotycznych kwasów karboksylowych na działanie luminescencji tego enzymu, wraz z zanieczyszczeniem środowiska i związkami farmaceutycznymi.

Warto zauważyć, że lek przeciwzapalny diklofenak silnie hamował ten enzym podobny do lucyferazy (IC 50 ~ 20 μM), w porównaniu z różnymi lucyferazami z chrząszczy. Podobne wyniki uzyskano z jego jaśniejszym mutantem I327S. Ocena kinetyczna wpływu diklofenaku na ćwiczenia luminescencyjne wykazała hamowanie typu mieszanego dla każdego ATP i D-lucyferyny .

Badania modelowe potwierdziły 5 potencjalnych witryn wiążących diklofenak, wraz z witryną wiążącą CoA, która potwierdziła jedną z wielu najwyższych ustalonych wiązań. Podsumowując, wyniki te zwiększają możliwość wykorzystania tego enzymu podobnego do lucyferazy w przypadku nowych bioczujników luminescencyjnych całych komórek dla diklofenaku i porównywalnych leków.